Κατερίνα Πολίτη
Γράφει η Κατερίνα Πολίτη

Μια και ξύπνησα κι εγώ μετά από μήνες απραξίας ας σχολιάσω άλλο ένα επίκαιρο γεγονός. Ας σχολιάσω την «εικαστική παρέμβαση» των κοριτσιών στη Ν. Φιλαδέλφεια.

Ειπώθηκε ότι πήραν έμπνευση από τους Monty Python και σύμφωνα με τα λεγόμενα τους «Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά.»

Διατυπώθηκε επίσης κριτική για το μιλιταριστικό χαρακτήρα της παρέλασης καθώς και για την αδιαφορία που διέπει την κοινωνία όσον αφορά τους πρόσφυγες. Κάποιος εξέφρασε και την άποψη ότι χωρίς να το ξέρουν μιμήθηκαν την κίνηση στρατιωτών σε κρίση μετατραυματικού σοκ ψεγόμενες έτσι τους «μεγάλους» που σπρώχνουν το λαό στον πόλεμο.

Ντροπή σας, αυτό έχω εγώ να πω. Ντροπή και αηδία. Συγγνώμη για όποιον αισθάνεται διαφορετικά, για μια φορά δε θα κρατήσω τη γλώσσα μου.

Ντροπή σε όποιον πιστεύει ότι το να ασχοληθούμε τρεις μέρες πριν κάθε επέτειο να μάθουμε έναν βηματισμό είναι μιλιταριστική πρακτική.

Ντροπή σε όποιον δεν καταλαβαίνει ότι είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για όσους πέθαναν για να μπορούμε σήμερα να βγαίνουμε να λέμε ό,τι μας κατέβει στο διαδίκτυο.

Ντροπή σε όποιον δέχεται εικαστικές παρεμβάσεις σε τέτοιες εκδηλώσεις.

Ντροπή σε όποιον θεωρεί το σεβασμό θέμα πολιτικών πεποιθήσεων. Αν κάτι δε σας εκφράζει μπορείτε κάλλιστα να μην παραβρίσκεστε ξέρετε. Δε χρειάζεται να τα κάνουμε όλα σόου. Δε χρειάζεται να μετατρέπουμε τα πάντα σε ιδεολογικό πόλεμο.

Κάθε άποψη δεκτή. Αλλά εμάς που θυμόμαστε, αφήστε μας τιμούμε τους νεκρούς μας δύο μέρες το χρόνο. Και οι κριτικές, εικαστικές παρεμβάσεις και παρωδίες παντός είδους καλοδεχούμενες στο διαδίκτυο, σε εκδηλώσεις αυτόνομες ή όπου αλλού θέλετε. Όχι στην παρέλαση. There’s a time and a place. Για όνομα πια. Λίγος σεβασμός δε βλάπτει. Και σε όσους έζησαν τον πόλεμο και σε όσους έχουν απλώς διαφορετική άποψη.

Θυμάμαι τον καημένο τον παππού μου που έκλαιγε κάθε χρόνο στην παρέλαση και για πρώτη φορά από τότε που μας άφησε χαίρομαι που δεν είναι εδώ να δει αυτή την παρακμή πνεύματος και ιδεών. Φεύγει αυτή η γενιά ξέρετε, και σας αρέσει ή όχι είναι ιστορικό μας χρέος να θυμόμαστε αυτά που πέρασε για να μας επιτρέπεται σήμερα να ζούμε όπως ζούμε. Για να μην πάθουμε τα ίδια.

Αυτή η σφήνα που ειπώθηκε για τους πρόσφυγες θα μείνει ασχολίαστη εκ μέρους μου γιατί ειλικρινά δεν βλέπω τι σχέση έχει με την παρέλαση. Δεκτή κάθε προσπάθεια διαφωτισμού και καλοδεχούμενη.